Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

Ο Ασσουρμπανιπάλ και ο Παπανδρέου




Ο ΑΣΣΟΥΡΜΠΑΝΙΠΑΛ ΚΑΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Στο πέρασμα των ιστορικών μελετηθέντων χρόνων πολλοί ηγεμόνες χρησιμοποιούν τις ίδιες και απαράλλακτες μεθόδους για τη χειραγώγηση των υπηκόων. Μετά έρχεται η ιστορία να μελετήσει κέρδη και ζημίες, καταστροφές λαών και τρόπους συμπεριφοράς και επιβίωσης.
Είσαι για παράδειγμα γόνος ηγεμόνα, καλοεκπαιδευμένος, με επικράτηση σε νίκες από γύρω έθνη και θέλεις να διατηρήσεις την κυριαρχία σου στις αχανείς εκτάσεις όπου σε πιστεύουν για αήττητο ηγεμόνα. Τι κάνεις;; Από τον 7ο π. Χ. αιώνα ως τα σήμερα διατηρείς την εξουσία σου, την υπακοή των οπαδών σου και την επιβολή και επέκταση σε γύρω λαούς κατακτώντας ζωτικό χώρο έξω από την επικράτειά σου.
Αν ήσουν στον 21ο μ. Χ. αιώνα θα είχες επικοινωνιολόγους, στατιστικολόγους δημοσκόπους, λογογράφους, διαφημιστές, στυλίστες, λογής συμβούλους, δυο συγγραφείς εμπειρογνώμονες, άντε μερικούς λέμε τώρα οικονομικούς στυλοβάτες και πάμπολλους δημοσιογράφους τελάληδες των πεπραγμένων σου. Και ένα μηχανισμό τότε το έλεγαν αυλή σήμερα κόμμα για την επίτευξη κοινών στόχων, εμείς τρωμε και πίνουμε τα δέοντα και οι πολλοί μας υπηρετούν αγόγγυστα.
Τι φαγούρα τράβαγε ο τελευταίος
των Ασσυρίων ηγεμόνων ο επονομαζόμενος από τους Έλληνες συγγραφείς και Σαρδανάπαλος; ( 668-626 π.Χ. ) Γιος Ασσύριου βασιλέα του Εσαρχαδών με έτοιμες κατακτήσεις σε Παλαιστίνη, Συρία Αίγυπτο, κατέκτησε με μεγάλες απώλειες το βασίλειο του Ελάμ συνασπισμό επαναστατών καθοδηγούμενο από τον αδελφό του Σαμας Σιμουκίν, επεκτάθηκε πέρα από Θήβες Αιγύπτου στη Βόρεια Αίγυπτο. Τελικά δημιούργησε τεράστιο κράτος που εκτεινόταν από την Μικρά Ασία ως την Αραβική χερσόνησο. Από τα ευρήματα σε αρχαιολογικούς χώρους του βορείου σήμερα Ιράκ ο παλιός ποιμενικός λαός των Ασσυρίων είχε σημαντικά κατορθώματα στην αρχιτεκτονική, την γλυπτική και την οπλουργία της εποχής του σίδερου. Για την πολιτική επιβολή μάλιστα διατάζει τους γλύπτες του και διακοσμούν τα ανάκτορα με μυθικές παραστάσεις με τον βασιλέα Ασσουρμπανιπάλ ως ήρωα κυνηγό πρώτο τοξευτή, δαμαστή αγρίων θηρίων μια ετεροδοξία που ορμάται από το πλατιά διαδεδομένο τότε έπος Γκιλγκαμές με στοιχεία από τον ήρωα των λαών της Μεσοποταμίας που τύγχανε κύρους και πλατιάς δόξης. Η νίκη του υπήρξε πρόσκαιρη γιατί ο βασιλιάς των Μήδων Κυαξέρης διάβηκε, τον εξανάγκασε σε εξευτελιστική αυτοκτονία με όλες τις γυναίκες του, του πήρε όλα τα λάφυρα και η καταστροφή της πρωτεύουσας του Νινευή, την πέρασε στη λήθη της ιστορίας και την έρευνα της αρχαιολογίας. Ίσως είναι το πρώτο καταγεγραμμένο ιστορικό παράδειγμα λαϊκισμού και εξαπάτησης μαζών από ηγεμόνα. Σίγουρα δεν είχε εκτιμήσει καλά την κατάσταση και είχε σαν αντίδωρο βαριά κατάρρευση της αυτοκρατορίας του και εξανδραποδισμό του λαού του.
Σήμερα ο κος Παπανδρέου παρέλαβε σε δύσκολη συγκυρία με δημοκρατική εκλογή την καταχρεωμένη και κακομαθημένη χώρα μας να κυβερνήσει. Ενταγμένη στην Ε.Ε.
δανείζει τους τραπεζίτες της με 40 δις αλλά η ρευστότητα δεν φτάνει στην αγορά της χώρας. Το πολυμήχανο του Έλληνα χωρίς μπικικίνια ή με τέτοιους απεχθείς όρους δανεισμού δεν στεριώνει καμιά παραγωγική διαδικασία. Με τη συμμετοχή μας στη συμμαχία του ΝΑΤΟ υποχρεωνόμαστε να συμμετέχουμε σε πόλεμο στο Αφγανιστάν αμφιβόλου τελεολογίας. Επί πλέον η νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη κρίσιμη ψηφοφορία για την καταδίκη του Ισραήλ για τα εγκλήματα πολέμου στη Γάζα συντάχθηκε με 43 άλλους ΅ουδετέρους΅. Ο κος Παπανδρέου δεν είδε γενοκτονία από τους φίλους του στη Σοσιαλιστική Διεθνή και σύμμαχους της Τουρκίας Ισραηλίτες. Ευθύνες που είδαν άλλα 114 κράτη. Επίσης αβρόχοις ποσίν πληρώνουμε άλλα 5 εκατ ευρώ φύλαξη στο διεφθαρμένο καθεστώς Καρζάϊ. Σε ένα Αφγανιστάν που και για το τροχαίο ατύχημα του Κοίλιαρη πέρσι ζήταγαν μίζα!

Η φίλη και σύμμαχος Τουρκία επιτίθεται με λαθρομετανάστες στο Αιγαίο και με διαρκή οικονομικό πόλεμο στον τουρισμό. Παρεμβαίνει με ιδεολογικές διεκδικήσεις περί γκρίζων ζωνών μέχρι στα ελικόπτερα της Frontex. Κάνει γαργάρα τις υπογεγραμμένες υποχρεώσεις της σαν ενταξιακό μέλος της Ε.Ε. απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και την Κύπρο υποστηρίζοντας μόνη αυτή με στρατό κατοχής και λογής παρανομίες διεθνούς δικαίου το ψευδοκράτος των εγκαθέτων Τουρκοκυπρίων. Η αντιαεροπορική μας άμυνα κωλύεται ανατολικά από τους αμερικανούς συμμάχους η δε υποβρυχιακή μας κάλυψη έχει καθυστερήσει σημαντικά από ένα Γερμανικό κολοσσό με τουρκικά συμφέροντα και συνεργασίες.
Οι Σκοπιανοί με την ακροδεξιά φωνή και την
ευθέως υποκινούμενη εθνικιστική επεκτατικότητα, έχουν την δυνατότητα να πιεστούν ξεκάθαρα και αποφασιστικά. Γι αυτούς το όνομα είναι άρμεγμα απέναντι στα ελληνικά οικονομικά συμφέροντα που τα υποστηρίζουν. Οι Αμερικάνοι μπορεί να ζητούν υψηλή προστασία για τη βάση τους εκεί , αλλά ότι επιδιώκουν δεν θα το πετύχουν σε βάρος της δικής μας πατρίδας.
Η Κύπρος
αγκαλιάζει κοινωνικά τους Τουρκοκύπριους με αρραγές κοινωνικό κράτος χωρίς διακρίσεις και ισονομία. Σαν να είναι Ευρωπαίοι πολίτες. Οι καταπατήσεις ιδιοκτησιών, οι ψευτοπανεπιστημιακοί τίτλοι, το πέρασμα λαθρομεταναστών, τα καζίνο και άλλες παρανομίες οργιάζουν στην περιοχή τους. Μακάρι να είχαν τη δύναμη να απεγκλωβιστούν από τους εποίκους και το διπλό δυνάστη Τουρκικό στρατό κατοχής. Ευτυχώς δε η κρατική οντότητα Κύπρος και η οικονομική της ανάπτυξη βρίσκεται πολλές σκάλες ανώτερη ώστε να αποτελεί παράδειγμα για την Ελλάδα. Που μόνο σαν προστατευτικό πιόνι του εθνικού ζητήματος μπορεί να λειτουργήσει.
Η δύναμη του ηγέτη φαίνεται διαχρονικά στην ιστορία από τη συμπεριφορά του απέναντι στους ισχυρούς. Οι πραγματικοί ισχυροί σε αυτό τον τόπο είναι οι εγκατεστημένοι χρόνια τώρα οικονομικοί ολιγάρχες, οι επονομαζόμενοι και νταβατζήδες. Βασικά χαρακτηριστικά τους η σίτιση τους από το δημόσιο χρήμα, τις Ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις,
οι λογής φοροαπαλλαγές όπως το τέλος 1% του τζίρου των καναλαρχών, οι επασφάλειες σαν της Ασπίς Πρόνοιας, οι κακοπληρωμές των ασφαλιστικών ταμείων, οι πολεοδομικές ασυδοσίες ,οι καταπατήσεις δημόσιας γης, η εκμετάλλευση των εργαζομένων σε αυτούς πέρα από κάθε νομοθεσία και ελεγκτικό μηχανισμό. Η αρπαχτή, η τσαπατσουλιά, η ατιμωρησία, η επιπόλαιη συμπεριφορά στον συμπολίτη έρχονται κάποτε να συγκρουστούν οδυνηρά με την εμπιστοσύνη, την ισονομία, τις ίσες ευκαιρίες την αξιοπρέπεια γιατί είναι ακόμα μετρήσιμα μεγέθη και υπολογίσιμα ακόμα και στον εκλογικό πελατειακό ιστό μιας δημοκρατίας.
Μόνο
από την παραοικονομία και την μη απόδοση ΦΠΑ στα κρατικά ταμεία έχουν να εισρεύσουν πολλά. Από νοοτροπίες κρατικών υπαλλήλων του στυλ ΅εγώ δεν βγάζω το φίδι από την τρύπα¨ πρέπει να αλλάξουν σε αυτό το πνεύμα των 100 πρώτων συγκυριακών σας ημερών εξουσίας.
Αλλιώς η αιωνία μνήμη της χορείας των λαϊκιστών ηγετών σαν περιμένει. Χαϊδεύουμε αυτιά και προβλήματα μέχρι να βγούμε στην εξουσία, ήρεμη δύναμη και ο Ασσουρμπανιπάλ που τόξευε λέοντες ,θαυμάστε
στις αίθουσες 6 ,7, 8 και 9 του Βρετανικού μουσείου τα εικονικά του κατορθώματα και άλλα ηρωικά γυμναστήρια, αλλά όταν ήρθαν τα δύσκολα το βασίλειο των Ασσυρίων κατεστράφη στα εξ ων συνετέθη με το τίμημα να το εισπράττουν λαός και ηγέτες.

Διόνυσος 17-11-2009
Οι φωτό 1,3,4 από το Βρεττανικό Μουσείο
Οι 2, 5 από DEA Picture Library Milano Bridgeman Art Lib.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009

Η πολιτική οικονομία της διαφθοράς στο ΕΣΥ


Η πολιτική οικονομία της διαφθοράς στο ΕΣΥ

Αυτό που κυριαρχεί στη μετεκλογική πολιτική επικαιρότητα είναι η άσχημη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, η διόγκωση του ελλείμματος και του χρέους και, κυρίως, οι αναγκαίες αναπροσαρμογές στη δημοσιονομική πολιτική για τη «συμμόρφωση» της χώρας στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της Ε.Ε. και για τη διατήρηση της πιστοληπτικής της ικανότητας.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να αμφισβητεί το Σύμφωνο Σταθερότητας ως όφειλε, επικεντρώνει όλο της το ενδιαφέρον στο διαχειριστικό κομμάτι, στην εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών μέσω, υποτίθεται, του περιορισμού της σπατάλης και της διαφθοράς στο Δημόσιο Τομέα και φυσικά στο ΕΣΥ. Είναι χαρακτηριστικές οι συνεχείς αναφορές κυβερνητικών στελεχών και του ίδιου του πρωθυπουργού για «νοσοκομεία-άντρα διαφθοράς», για αδιαφάνεια και ρεμούλα στον χώρο των προμηθειών φαρμάκων και υγειονομικού υλικού κ. λ. π.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Υπάρχει όντως τόσο σοβαρό πρόβλημα με τη διαχείριση των δημόσιων πόρων στον χώρο της Υγείας ή μήπως η συζήτηση αυτή υποκρύπτει τη γνωστή νεοφιλελεύθερη αντίληψη της περικοπής των δημόσιων δαπανών υγείας και του περιορισμού του κοινωνικού κράτους;
Το πρώτο που πρέπει να πει κανείς είναι ότι τα δημόσια νοσοκομεία είναι πάνω απ¨ όλα χώροι καθημερινής μάχης με την αρρώστια και τον θάνατο. Χάρις στο φιλότιμο και το ζήλο της πλειοψηφίας των εργαζομένων στο ΕΣΥ, τα νοσοκομεία προσφέρουν εξειδικευμένες και αναντικατάστατες υπηρεσίες περίθαλψης σε όλους τους πολίτες που τις έχουν ανάγκη. Κανείς όμως ταυτόχρονα δεν αμφισβητεί ότι η παραοικονομία και η διαφθορά αποτελούν πια συστατικό στοιχείο του ελληνικού δημόσιου βίου, συμπεριλαμβανομένου του ΕΣΥ. Μπορεί το μείζον πρόβλημα να είναι η χρόνια υποχρηματοδότηση και συστηματική απαξίωση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας που τροφοδοτεί την κερδοσκοπική δραστηριότητα των ιδιωτικών επιχειρήσεων υγείας, αλλά δεν μπορούμε να υποβαθμίζουμε τη σημασία των φαινομένων παραοικονομίας-διαφθοράς, που έχουν πλέον δομικό χαρακτήρα στο σύστημα περίθαλψης.
Είναι γνωστό ότι η παραοικονομία στην Υγεία υπολογίζεται σε 2 δισ. ευρώ ετησίως και δεν αφορά μόνο το γνωστό «φακελάκι» αλλά και τη συστηματική δοσοληψία των φαρμακευτικών εταιρειών και των εταιρειών ιατρικού εξοπλισμού - υγειονομικού υλικού με γιατρούς και δευτερευόντως με φαρμακοποιούς ή διοικητικούς υπαλλήλους στα μεγάλα δημόσια νοσοκομεία. Είναι σαφές λοιπόν πως ένα σημαντικό τμήμα της δαπάνης για υλικά και φάρμακα επιβαρύνεται εκτός από την άντληση τεράστιων υπερκερδών για τις αντίστοιχες εταιρείες και από το κόστος που προκύπτει από αυτή τη δοσοληψία. Η συναλλαγή αυτή οδηγεί σε φαινόμενα κατευθυνόμενης συνταγογραφίας και παραγγελίας υγειονομικού υλικού, σε επιλογή βιοϊατρικού εξοπλισμού συγκεκριμένου τύπου, ακόμα και σε προκλητή ζήτηση διαγνωστικών ή θεραπευτικών πράξεων, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον Ιδιωτικό Τομέα. Για μας είναι φανερό πως η εξουσία προτιμά να «ανέχεται» αυτά τα φαινόμενα αντί να βελτιώσει άμεσα και ουσιαστικά τις αμοιβές των υγειονομικών και να αναλάβει το κόστος και την ευθύνη της συνεχούς υψηλού επιπέδου επιμόρφωσης τους. Το τελικό αποτέλεσμα είναι η έκρηξη του κόστους περίθαλψης, το οποίο όμως επιβαρύνει κυρίως τους πολίτες και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, αφού στο ποσοστό των ιδιωτικών δαπανών υγείας η χώρα μας κατέχει την 1η θέση στον κόσμο (57%). Είναι χαρακτηριστικό ότι στο διάστημα 2000-2007 η συνολική δαπάνη υγείας στην Ελλάδα αυξήθηκε 62,7%, ποσοστό διπλάσιο από την αύξηση του ΑΕΠ την ίδια περίοδο (33,7%).
Για τις ιδιωτικές δαπάνες η αύξηση ήταν 78,3% έναντι αύξησης 42,9% των κρατικών δαπανών. Βέβαια, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι μεγάλο μέρος αυτής της αυξητικής τάσης, η οποία καταγράφεται από τη δεκαετία του ʽ90 αλλά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ανεξέλεγκτη, οφείλεται και σε αντικειμενικούς λόγους. Στην εξέλιξη δηλαδή της βιοτεχνολογίας, στην αλλαγή του νοσολογικού προφίλ με επικράτηση των καρδιαγγειακών νοσημάτων, των νεοπλασμάτων, των κακώσεων και των νοσημάτων «φθοράς», στη ευρεία χρήση νέων διαγνωστικών μεθόδων και κυρίως στην κυκλοφορία από τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες νέων, και συνήθως πανάκριβων, φαρμάκων. Άλλωστε, η φαρμακευτική δαπάνη ευθύνεται για το μισό περίπου από το τεράστιο χρέος των νοσοκομείων.
Το πρόβλημα λοιπόν της υπερχρέωσης, της σπατάλης και της διαφθοράς στο ΕΣΥ είναι υπαρκτό και χρειάζεται πολιτική αντιμετώπιση. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν αναιρεί την ανάγκη άμεσης αύξησης των δημόσιων δαπανών για την υγεία στο επίπεδο τουλάχιστον του 6% του ΑΕΠ ποσό που είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη ολοκληρωμένου δημόσιου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και την πρόσληψη προσωπικού απαραίτητου για τη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων. Σήμερα όμως δεν μπορούμε να αρκούμαστε σε διαπιστώσεις αφήνοντας την κατάσταση να διογκώνεται ανεξέλεγκτα. Αυτό υπονομεύει ανοικτά τη βιωσιμότητα του Δημόσιου Συστήματος Υγείας και προετοιμάζει το έδαφος στη νεοφιλελεύθερη επέλαση για την εκποίηση του ΕΣΥ και του Κράτους Πρόνοιας. Το μέτωπο απέναντι στα νοσηρά φαινόμενα της διαφθοράς πρέπει να αποτελεί κεντρικό διαφοροποιητικό στοιχείο μιας αριστερής και προοδευτικής πολιτικής υγείας.
Για την αριστερά, η πάταξη της παραοικονομίας και της διαφθοράς στα νοσοκομεία δεν είναι διοικητικό θέμα. Είναι ένα κατʼ εξοχήν πολιτικό ζήτημα. Εμείς δεν έχουμε τη λογική του «νοσοκομείου-επιχείρηση» που απλώς χρειάζεται καλύτερο management για να αποδώσει. Αυτή ήταν η λογική των διοικητικών αλλαγών (εκσυγχρονιστικών ή μεταρρυθμιστικών ) των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που όμως δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Ούτε τα «πιράνχας» εξολόθρευσαν ούτε το χρέος των νοσοκομείων συγκράτησαν. Γιʼ αυτό και δεν μπορεί να είναι κεντρικό στοιχείο της λύσης η «ηλεκτρονική διακυβέρνηση» που ευαγγελίζεται η νέα κυβέρνηση. Ούτε μπορούμε να ελπίζουμε ότι με τις καλές προθέσεις και τις διακηρύξεις για «μηδενική ανοχή» θα προκύψει εξοικονόμηση πόρων για να εξασφαλιστεί το επιπλέον 1% του ΑΕΠ για την χρηματοδότηση του ΕΣΥ, όπως δήλωσε στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, η νέα υπουργός Υγείας. Αυτό που χρειάζεται είναι να ξεκινήσουμε από την πολιτική οικονομία της διαφθοράς στη χώρο της δημόσιας περίθαλψης.
Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της;
Η αυξημένη ζήτηση εξειδικευμένων ιατρικών υπηρεσιών που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί χωρίς κάποιου τύπου διαμεσολάβηση, λόγω των σοβαρών ελλείψεων σε στελέχωση, υποδομές και οργάνωση των νοσοκομείων. Το κόστος σε χρήμα και χρόνο στις υπηρεσίες υγείας πληρώνεται τελικά από την τσέπη του πολίτη όταν έχει ανάγκη τις υπηρεσίες του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα υγείας.
Η υποχρηματοδότηση του ΕΣΥ και τα χρέη των ασφαλιστικών ταμείων προς τα νοσοκομεία δημιουργούν ένα ευάλωτο σύστημα προμηθειών με διαγωνισμούς «φωτογραφικού τύπου» χωρίς αξιόπιστες προδιαγραφές, με καθυστερήσεις στην αποζημίωση των προμηθευτών που οδηγεί σε υπερτιμολογήσεις των υλικών, με ανυπαρξία ασφαλιστικών δικλίδων στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Οι χαμηλές αμοιβές του προσωπικού, προκλητικά δυσανάλογες με τον επίπονο, εξειδικευμένο και υπεύθυνο χαρακτήρα των υπηρεσιών περίθαλψης, γεγονός που δημιουργεί ευνοϊκό έδαφος αναζήτησης συμπληρωματικών απολαβών. Γενικότερα η έλλειψη πολιτικής κινήτρων (οικονομικών, επιστημονικών, εργασιακών) έχει οδηγήσει στη διεύρυνση της ζώνης του «δημοσιοϋπαλληλισμού» αλλά και της «ιδιοτέλειας» με πολύ αρνητικά αποτελέσματα στο επίπεδο της συνείδησης και της αγωνιστικής διάθεσης των υγειονομικών.
Το άκρως ανταγωνιστικό σύστημα εισόδου των γιατρών στο ΕΣΥ το οποίο έχει οδηγήσει στη γνωστή «βιομηχανία επιστημονικών προσόντων» που στηρίζεται από τις φαρμακευτικές εταιρείες και τις άλλες εταιρείες ιατρικού εξοπλισμού με τις συνεπαγόμενες συναλλαγές και εξαρτήσεις. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στο ΙΚΑ, όπου οι επισφαλείς εργασιακές σχέσεις και οι χαμηλές αμοιβές των γιατρών, σε συνδυασμό με το ανύπαρκτο σύστημα εκπαίδευσης και συνεχούς επιμόρφωσης ενισχύουν εξαρτήσεις και οικονομικές συναλλαγές.
Αντί να αναλάβει η πολιτεία τις υποχρεώσεις της στη χρηματοδότηση μιας Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών Υγείας, δηλαδή ενός δημόσιου φορέα επιμόρφωσης, έχει αφεθεί ο κρίσιμος τομέας της ενημέρωσης και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης των γιατρών στα χέρια της φαρμακοβιομηχανίας.
Η έλλειψη θεσμών και μηχανισμών προώθησης της «τεκμηριωμένης ιατρικής» ( evidence based medicine) που, παρά τις επιφυλάξεις ότι μπορεί να οδηγήσει απλώς σε περικοπές δαπανών, περιορίζει την αυθαίρετη και ανεξέλεγκτη ιατρική πρακτική και την επιρροή μη επιστημονικών κριτηρίων στη λήψη των κλινικών αποφάσεων.
Η διοικητική ανεπάρκεια του ΕΣΥ που οφείλεται στη μικροκομματική και πελατειακή λογική των διορισμένων διοικήσεων, που ενδιαφέρονται μόνο για τα πολιτικά οφέλη από τη διαχείριση των νοσοκομείων και όχι για την αποδυνάμωση των κατεστημένων συμφερόντων που «εκμεταλλεύονται» το σύστημα.
Καμιά προσπάθεια αντιμετώπισης της διαφθοράς στο ΕΣΥ δεν πρόκειται να έχει αποτέλεσμα αν δεν γίνουν παρεμβάσεις στους παραπάνω μηχανισμούς που συντηρούν και αναπαράγουν την πολιτική οικονομία της διαφθοράς.
Πέρα από τις γνωστές ελλείψεις σε προσωπικό, σε υποδομές και εξοπλισμό, στα νοσοκομεία σήμερα λείπει και η επιβράβευση της συλλογικής προσπάθειας. Απαιτείται λοιπόν να αλλάξει η εργασιακή κουλτούρα, να ενισχυθεί η ηθική της δημόσιας υπηρεσίας και η συλλογική δουλειά.
Να ζωντανέψει στα νοσοκομεία ο επιστημονικός διάλογος, η συνεργασία για το καλύτερο δυνατό κλινικό αποτέλεσμα, η συνεχής μετεκπαίδευση, η συζήτηση για τα προβλήματα ή και τα λάθη στη διαχείριση των περιστατικών, η αξιολόγηση της επάρκειας των ιατρικών υπηρεσιών με την υιοθέτηση όχι μόνο ποσοτικών αλλά και ποιοτικών δεικτών. Αυτό δηλαδή που χρειάζεται είναι η δημιουργία ενός εργασιακού περιβάλλοντος μέσα στα νοσοκομεία που δεν θα ευνοεί την «ήσσονα προσπάθεια» και την επιδίωξη του ατομικού οφέλους, αλλά αντίθετα θα δημιουργεί κλίμα κοινωνικής, διοικητικής και ηθικής απαξίας για το βόλεμα, τη συναλλαγή και τη διαφθορά. Είναι ώρα να το διεκδικήσουμε συγκροτημένα και συλλογικά.
Γιατί δεν μπορεί η αντίσταση στη διαφθορά και η αξιοπρεπής εργασία να είναι ατομική υπόθεση κάποιων, ολοένα και λιγότερων, «ρομαντικών».
ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΑΝΘΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ

11/11/2009 (ΑΥΓΗ)

Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2009

Science Center Nemo, Amsterdam

Check out this SlideShare Presentation: Είναι ένα σχολειό ενημέρωσης και επαγγελματικού προσανατολισμού, με εργαλείο την επιστήμη, τον Δαρβίνο, τον Γαλιλαίο, τον Ντα Βιντσι, τους κάνει φίλους των παιδιών, και συγχρόνως καλύπτει άλλα ενδιαφέροντά τους. Δεν υπάρχει παιδί να θέλει να βγεί νωρίτερα από τρίωρο εκεί μέσα. Στο τέλος έχει και διαγώνισμα που με έπιασα να το φκιάχνω σε ένα τεράστιο στογγυλό τραπέζι multimedia με οθόνες αφής παρέα με 2 καθηγήτριες και 4-5 νέους

Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009

Vondelpark Amsterdam

Check out this SlideShare Presentation:

Κυριακή, 01 Νοεμβρίου 2009

460.000 Ανεργοι.Το μεγάλο ακίνητο κύμα της κοινωνίας μας.

Απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού σχετικά με τις κυβερνητικές αποφάσεις για τα STAGE και τις συμβάσεις έργου
Καμπάνια για την εργασιακή επισφάλεια
Από τον Ιανουάριο του 2007 μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει 233 παρεμβάσεις, τοποθετήσεις, ανακοινώσεις μέχρι και ερωτήσεις στον πρωθυπουργό για το θέμα των stage. Το έφερε μάλιστα με δική του πρωτοβουλία στην κεντρική πολιτική προεκλογική ατζέντα.
Η ανασφάλιστη κακοπληρωμένη εργασία των εργαζομένων με προγράμματα stage, που στην πραγματικότητα δεν αποκτούν εργασιακή εμπειρία αλλά καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αποτελεί τη μεγάλη ντροπή των κυβερνήσεων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που τα εφάρμοσαν και τα χρησιμοποίησαν ως εργαλεία πελατειακών σχέσεων.
Η απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να καταργήσει τα stage στο δημόσιο τομέα δεν προέκυψε από το ενδιαφέρον της να πατάξει το ρουσφέτι, την ανασφάλιστη εργασία και τον εργασιακό μεσαίωνα, αφού τα μεταφέρει στον ιδιωτικό τομέα, αλλά για καθαρά δημοσιονομικούς λόγους, για τη μείωση των δημόσιων δαπανών. Ο τρόπος που καταργεί τα stage στον δημόσιο τομέα χωρίς να εξασφαλίζει μέλλον και προοπτική στους εργαζόμενους σε αυτά είναι σαν να θέλει να καταργήσει τη δουλεία σκοτώνοντας τους σκλάβους.
Η μεταφορά των stage στον ιδιωτικό τομέα διευρύνει την ελαστικότητα των εργασιακών σχέσεων, προσφέρει δωρεάν εργασία νέων ανθρώπων στους εργοδότες, αφού θα πληρώνονται από τον ΟΑΕΔ, οδηγεί σε απολύσεις εργαζομένων μεγαλύτερων ηλικιών και οδηγεί στη συμπίεση των μισθολογικών και εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων προς το κατώτερο δυνατό επίπεδο.
Η απόφαση της κυβέρνησης να περιορίσει τις συμβάσεις έργου στο δημόσιο και αντί να κάνει διαγωνισμούς για μόνιμο προσωπικό να τις μετατρέψει σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου δημιουργεί μία νέα γενιά συμβασιούχων και οδηγεί σε υπολειτουργία μία σειρά υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα. Προτείνουμε:
1. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο, πλήρη σταθερή ασφαλισμένη και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία με συμβάσεις αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.
2. Προστασία και ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών και των συλλογικών κοινωνικών αγαθών.
3. Να προκηρυχθούν άμεσα διαγωνισμοί μέσω ΑΣΕΠ για να καλυφθούν οι χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις στην υγεία, στην παιδεία, στην κοινωνική πρόνοια, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην πολιτική προστασία.
4. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαγωνισμοί για προσλήψεις να μη φύγει κανείς εργαζόμενος από το δημόσιο και να διασφαλιστούν αναδρομικά σε όλους τα ασφαλιστικά και μισθολογικά τους δικαιώματα.
5. Να αναγνωριστεί η εργασιακή εμπειρία όσων εργάστηκαν με stage ή ως συμβασιούχοι στο δημόσιο με ειδική μοριοδότηση ανάλογα με το χρόνο απασχόλησής τους. Να τακτοποιηθούν όσοι συμβασιούχοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες εφόσον συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις της ευρωπαϊκής οδηγίας.
6. Να καταργηθούν όλες οι ελαστικές μορφές απασχόλησης και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα (συμβάσεις έργου, ενοικίαση εργαζομένων κλπ.) καθώς και οι νόμοι της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που τις καθιέρωσαν για να έχουν όλοι και όλες πλήρη, σταθερή, ποιοτική και ασφαλισμένη εργασία.
7. Στηρίζουμε τους αγώνες των συμβασιούχων και των εργαζομένων με stage.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ταυτόχρονα προτείνει τη δημιουργία 500.000 θέσεων εργασίας την επόμενη πενταετία με την δραστική αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, τις μαζικές προσλήψεις στην παιδεία, υγεία, κοινωνική προστασία, διαφύλαξη του περιβάλλοντος, με την καθιέρωση ρήτρας απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, όπου η χρησιμοποίηση δημόσιων πόρων πρέπει να συνοδεύεται από την υποχρέωση δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Με την ουσιαστική στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με την θέσπιση μέτρων για παρεμπόδιση των απολύσεων και με την δραστική μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών. Χρειάζεται επίσης να αυξηθεί το επίδομα της ανεργίας στο 80% του μισθού και να δίνεται χωρίς προϋποθέσεις σε όλους τους ανέργους για όλο το διάστημα της ανεργίας τους καθώς επίσης και να υπάρξουν ουσιαστικά μέτρα κοινωνικής στήριξης των ανέργων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ:
• ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
• ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
• ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Σήμερα το μισό σχεδόν του εργατικού δυναμικού της χώρας είναι είτε άνεργο είτε εργάζεται με επισφαλείς εργασιακές σχέσεις ή με αδήλωτη μαύρη εργασία, ενώ η πλειοψηφία του υπόλοιπου μισού αμείβεται με χαμηλούς ή και πολύ χαμηλούς μισθούς.
Η κατάσταση αυτή όχι μόνο προσομοιάζει με μια νέα εργασιακή βαρβαρότητα, αλλά και οδηγεί τα ασφαλιστικά ταμεία σε κατάρρευση.
Παραθέτουμε τις ελαστικές και επισφαλείς εργασιακές σχέσεις των τελευταίων χρόνων στη χώρα μας:
• Συμβάσεις έργου (μπλοκάκι) που υποκαθιστούν σχέση μισθωτής εργασίας
• Ποικίλες Συμβάσεις ορισμένου χρόνου
• Ενοικίαση εργαζομένων
• Ποικίλες μορφές μερικής απασχόλησης και ωρομισθίων
• Προγράμματα Stage
• Εργασιακές διακρίσεις σε βάρος των νεοπροσλαμβανόμενων
• Αδήλωτη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία
• Απλήρωτη και ανασφάλιστη υπερωριακή απασχόληση
• Συνολική διευθέτηση του χρόνου εργασίας (ελαστικό ωράριο)
• Υπεργολαβίες
Η πολιτική «ατζέντα» που κυριαρχεί -και με τη δική μας συμβολή- το τελευταίο διάστημα σχετικά με τους εργαζόμενους στα stage και τους συμβασιούχους, είναι μας επιβάλλει να αναλάβουμε μια σημαντική πρωτοβουλία για ένα μεγάλο πολιτικό και κοινωνικοταξικό μέτωπο στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με κεντρικά αιτήματα όσα παρατίθενται στην προμετωπίδα του σημειώματος.
Στο πλαίσιο αυτής της Πρωτοβουλίας προωθούμε:
• Έκδοση ανακοίνωσης για τους συμβασιούχους και τους εργαζόμενους με stage, πολιτική παρουσία μας στις κινητοποιήσεις τους και πλατιά σύσκεψη με τους φορείς αυτών των εργαζομένων με ευθύνη της ΚΟ για διαβούλευση μαζί τους.
• Μια εκστρατεία αποκαλύψεων και καταγγελίας των πιο ακραίων μορφών υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων και επισφαλών εργασιακών σχέσεων.
• Επισκεπτόμαστε με κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ χώρους επισφαλούς εργασίας στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και αναδεικνύουμε ζωντανά τα προβλήματα με την παρουσία των ίδιων των εργαζομένων (ενδεικτικά: Τράπεζες, ΟΤΕ, ΕΛΠΕ, BP, ΔΕΗ, ΟΑΕΔ, Νοσοκομεία, Ασφαλιστικά Ταμεία, Βιομηχανίες τροφίμων κλπ).
• Αναπτύσσουμε προγραμματισμένη και συστηματική δράση για την δημιουργία, όπου χρειάζεται, Σωματείων των επισφαλών εργαζομένων ή επιτροπών αγώνα ανέργων και επισφαλών εργαζομένων κατά Δήμο και κυρίως συμβάλλουμε στην ανάπτυξη ενωτικών κοινωνικών αγώνων και κινημάτων.
• Προτείνουμε προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή με θέμα την αντιμετώπιση της ανεργίας και την καταπολέμηση της εργασιακής επισφάλειας, καταθέτουμε άμεσα σχετική Επερώτηση και βροχή από Επίκαιρες και απλές Ερωτήσεις.
• Αποσαφηνίζουμε πλήρως τις θέσεις και τις εναλλακτικές προτάσεις μας για την τύχη των εργαζομένων στις διάφορες μορφές επισφαλούς απασχόλησης, κυρίως στο δημόσιο τομέα και καταθέτουμε στη Βουλή σχετικές προτάσεις νόμων ή τροπολογίες.
To Γραφείο Τύπου

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Το δάσος στο Baden κοντά στη Βιέννη 1

Η παρουσίαση των εικόνων περιλαμβάνει τρείς συνδέσμους για την περιοχή Baden ,για τη μεγαλύτερη Παγκόσμια φυσιολατρική ΜΚΟ , και ένα άλυτο μυστήριο του 1889 τραγικό τέλος σε ένα αυτοκρατορικό ειδύλλιο...

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

28 οκτωβρίου 1940



Το νόημα της 28ης Οκτωβρίου


Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα.
Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν λένε και πάρα πολλά πράγματα.
Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Καλπακλής που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός. Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μού είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και τρέχουν και οι μύξες του.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι. Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.

Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ' όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι' αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».

Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Aμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου; Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα. Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ' όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε. Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη.

Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.

Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν. Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον. Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια. Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου

ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ ΤΑ ΝΕΑ 26-10-2002

Check out this SlideShare Presentation:

To κείμενο της ...έκθεσης έχει σταλεί από τον Κώστα Ζυρίνη, θα μπορούσε νάναι και δικό του. Είναι όμως μιας άλλης μαστόρισσας του Λόγου.


Η συλλογή φωτογραφιών είναι από τη περσινή συλλογή ΟΧΙ η Ελλάδα στο Β¨Παγκόσμιο Πόλεμο, Διπλωματία- Προπαγάνδα- Πόλεμος από τα Ιστορικά της Ελευθεροτυπίας.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Ηταν αγιάτρευτος....


ΗΤΑΝ ΑΓΙΑΤΡΕΥΤΟΣ

Τα έργα της ζωής καθοδηγούν και σκηνοθετούν έως και τα όρια του θανάτου μας, βιολογικού και λησμονιάς. Κάποιους ανθρώπους από την εκπομπή θετικών μηνυμάτων τους είναι γραφτό να τους θυμόμαστε και εμείς και η σπορά τους.
Ο Λάκης χρόνια πολλά γνωστός βοηθός σκηνοθέτη ζητούσε πάντα στα ανθρώπινα τον πάτο του πηγαδιού, όλη την αλήθεια όσο βαθειά και υγρή, ξερακιά ή δροσιστική και άν ήταν. Ακούγοντας το χαμόγελο της Τζοκόντας μου έρχεται πάντα στο μυαλό το βαθύ ειρωνικό του χαμόγελο , το γεμάτο ευγένεια βλέμμα τα σπαθάτα μάτια που σε τρυπούσαν πρώτα πριν αρχίσουν την ΅ανάκριση αιχμαλώτων πολέμου΅ για τα ερωτήματα που τον απασχολούσαν. Έπρεπε να εξαντλήσει τα όρια της τελειότητας, έπρεπε να δώσει πάντα το μήνυμα με τον πιο απλό τρόπο με το χωνί ,με το μεγάφωνο του φορτηγατζή Βέγγου που κατά λάθος εκπέμπει Θεοδωράκη μέσα στη χούντα, με τα μακρινά πλάνα του Καραβάν Σεράι των προσφύγων κολίγων που μάζεψε ο ίδιος προσωπικά πόρτα πόρτα με τα υποζϋγιά τους από 4-5 χωριά της Μακεδονίας μας.
Παιδί της φτωχολογιάς και της ανάγκης ανδρώθηκε σε μια κοινωνία διακρίσεων που μισούσε τους νέους της, τους έστελνε στις θάλασσες και τη μετανάστευση. Όσοι σήκωναν το κεφάλι με αξιοπρέπεια έβρισκαν δρόμο για ξερονήσια και πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Οι μπακαλόγατοι της αυλής των θαυμάτων ποτίζουν τη βιοπάλη τους με το άπιαστο όνειρο του Ελληνικού κινηματογράφου. Άλλοι στην οικοδομή ,άλλοι στον τουρισμό, όσοι μαστόροι έπιαναν τα χέρια τους και το μυαλό τους στις βοηθητικές δουλιές να λάμψουν τα αστέρια, τα φώτα της ράμπας, οι σκηνικές εικονίσεις και τα νοηματικά σκηνοθετικά πλάνα.
Μια φοβισμένη κοινωνία, βγαλμένη από βάθη του εμφυλίου πρέπει να επουλώσει τις πληγές της, να γελάσει ,να ελπίσει, να φκιάξει αρχές και όνειρο, να ...ψυχαγωγηθεί! Συγχρόνως έπρεπε να εκπληρώσει το χρέος απέναντι στους γονιούς , να σεβαστεί τις ρίζες και τις καταβολές όπως τα βρήκε από τους παλιούς.
Ξεκινά μια δημιουργική περιπέτεια σαν
βοηθός σκηνοθέτη το 1959 στο ΅Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο΅ του Αλέκου Σακελάριου και καταλήγει 37 χρόνια μετά ,πριν τη σύνταξη το 1996 Προς την ΅Ελευθερία΅ του Χάρη Παπαδόπουλου πάλι σαν βοηθός σκηνοθέτη. Ενδιάμεσα πολλές συμμετοχές στο μοντάζ και το σενάριο.
Εκτός από τον Αλέκο Σακελλάριο και τον
Ντίνο Κατσουρίδη συνεργάζεται με Γιώργο Τζαβέλλα, Θάνο Σάντα, Ντίνο Δημόπουλο, Ερρίκο Θαλασσινό, Κώστα Καραγιάννη, Νίκο Φώσκολο, Θανάση Βέγγο, Ντίνο Δαδήρα, Τάκη Βουγιουκλάκη, Νίκο Περάκη, Κώστα Βρεττάκο, Πάνο Γλυκοφρύδη, Τάσο Ψαρρά, Τώνια Μαρκετάκη και άλλους λιγότερο γνωστούς σκηνοθέτες.
Άπειρες οι αμίμητες περιγραφές με πρωταγωνιστές από τους γνωστούς του αθάνατου ελληνικού σινεμά της δεκαετίας του 60, ακόμα περισσότερο με γραπτά και σχέδια για
την καθαρτήρια πορεία της κοινωνίας, την επισήμανση συντηρητικών αγκυλώσεων ή την ώθηση προοδευτικών κατευθύνσεων. Μιλούσε για τη νέα αριστερά και την φανταζόταν σαν έφηβη στην ηλικία των παιδιών του, που πρέπει νάχουν εφόδια νάχουν γνώση και τίποτα να μην μπαίνει εμπόδιο στο δημιουργικό καλπασμό της στο μέλλον. Εμπνεύστηκε εκεί γύρω στο 2007 από τις πολιτικές κινήσεις του Αλέκου Αλαβάνου και το ραδιοφωνάκι του, που κουβαλούσε πάντα μαζί ήταν κολλημένο στο Κόκκινο 105,5 Αριστερά στα FM. Η αίσθηση της θυσίας του ηγετικού ρόλου απέναντι στο νέο και δημιουργικό ήταν το ζητούμενο για αυτόν ,η παρηγοριά στη βαριά νόσο του, το αίσθημα επιβίωσης και απαντοχής για ένα καλύτερο κόσμο που θάχε μέσα και το αντίστοιχο των αγαπημένων οικείων.
Είχε πάντα μέσα του τον πεσιμισμό της εποχής του. ΅Καλά διαδίδετε τις απόψεις σας από τα μπλόγκ αλλά να ξέρεις αν το σύστημα δει τον κίνδυνο θα σας τα κόψει,΅ προειδοποιούσε.
Δεν ρουφιάνεψε, δεν λούφαρε στη κρατική δουλειά του μέχρι την σύνταξη, διεκδίκησε ασφαλιστικά δικαιώματα του κλάδου των σκηνοθετών και όλοι επωφελήθηκαν από αυτό, δεν πήγε ποτέ να στηθεί σε βασιλόπιτα αναξιοπρέπειας να σφίξει το χέρι σε εκμαυλιστές πολιτευτάκους.
Όταν βρέθηκε από την ισχυρογνωμοσύνη του σε άποψη εν αδίκω για πολεοδομικές διαφορές, κάτι σαν χτηματικές διαφορές του παλιού καιρού, άνοιξε την πόρτα και βρέθηκε στο δρόμο, άστεγος χρονίως πάσχων και με ένα τσιγάρο πάντα στα κιτρινισμένα δάκτυλα. Έζησε και 14 ημέρες με μισό ευρώ στη τσέπη, δεν ζήτησε από τον αδελφό ήξερε να επιβιώνει με μαεστρία στη ζούγκλα των Αθηνών. Βρήκε μια αξιοπρεπή στέγη για ύπνο στους αστέγους του δήμου Αθηναίων, σιτίζονταν στην
αυλή των θαυμάτων εκεί Πειραιώς και Σοφοκλέους χαμηλά παρέα με όλα τα αγκάθια της ψυχής μας, το δε ησυχαστήριο του ήταν το πατάρι κάποιου κεντρικού Mc Donald με φτηνό καφέ και ανεκτικούς υπαλλήλους.
΅Να μάθεις να ξεχωρίζεις τους άστεγους της τσιμεντούπολης, είναι παντού δίπλα σου δεν θέλουν να φανούν να προκαλέσουν, είναι ο καθένας μια ανθρώπινη ιστορία ,είναι ο καθένας μια ταινία, βράχε΅ έτσι με αποκαλούσε μάλλον από φιλοφρόνηση.
΅Όταν βλέπεις κακοντυμένο να κουβαλά πάνω από δύο σακούλες ογκώδεις, κουβαλάει το βιός του, σιγά μην νοιαστεί κανείς να τους καταλάβει τι τους πνίγει.....΅
΅Το νέφος ,τα μικροσωματίδια, η άκαυτη βενζίνη και η αρρύθμιστη χοληστερίνη΅ σαν τα δικά σου τα σουσούδια του απαντούσα περιπαιχτικά.
Τον είχα σταυρώσει να μιλήσει στα παιδιά του ή άλλους που θεωρούσε οικείους αλλά αυτός ήταν ο βράχος, τα παιδιά μου είναι στην εφηβεία, δίνουν εξετάσεις, χαίρομαι για την επιτυχία της μίας περιμένω ακόμα καλύτερα από την άλλη, δεν θα τους χαλάσω τα όνειρα με τα δικά μου. Μίλαγε σαν Οιδίποδας σαν νάχε κάνει τα εγκλήματα του αιώνα και κράταγε μυστικά κρυμμένα όσα θα τον πρόδιδαν....
Το μεγάλο μου όπλο να βρω τα εμφανή ευαίσθητα σημεία είχε αποτύχει, η δεκαπεντάχρονη γνωριμία μας έκανε την συνοίκηση στο ελεύθερο διαμέρισμα μου αναγκαία συνθήκη. Είχε αρχίσει χημειοθεραπεία
στη καλύτερη κλινική του Σωτηρία, ήξερε από αδηφάγα σαράκια, χρειαζόταν φορτηγά όπως έλεγε τις πρωτείνες για να δουλέψουν τα φάρμακα. Ε λοιπόν κάτι η ψησταριά, κάτι η χύτρα ταχύτητας κάτι τα καροτόζουμα και τα φρούτα από την λαϊκή, είδα για 14 μήνες από κοντά και σύνολο 2,5 χρόνια μια μάχη στα μαρμαρένια αλώνια της αξιοπρέπειας, μια μάχη με την επάρατο σώμα με σώμα. 8 κύκλοι χημειοθεραπείας προσεκτικά διαλεγμένες από το καλύτερο επιτελείο ογκολόγων, ένας πειθαρχημένος ασθενής, μια ασφαλιστική εξυπηρέτηση και μέχρι τον 6 κύκλο το σαράκι κρατούσε και υποστρέφονταν ακτινολογικά και βιοχημικά.
Κρατούσε το δωμάτιο του 4ου στη Ψαρομηλίγκου 6 αλλά η μη χρήση του χαλασμένου ασανσέρ εξαντλούσε πολλές φορές τις τελευταίες ικμάδες ανάσας του. Η ευγνωμοσύνη του για τους ανθρώπους του Δήμου ήταν δεδομένη και ανεκτική ακόμα και εκεί που εγώ ισχυριζόμουν ότι τους εύρισκα ψεγάδια. Το δικό μου μεσημεριανό κατάλυμα ήταν για μαγείρεμα , ξεκούραση και πολύ πολύ κουβέντα.. Όταν δεν έτρωγε σε ένα κουτούκι στην Αχαρνών. 7 μήνες πριν την τελική κατάληξη εκεί χωρίσαμε τα τσανάκια μας. Κρατιόταν στις απόψεις του σταθερός, είχε ξεκόψει από τα οικογενειακά ,σπάνια έκλεινε ραντεβού στις κόρες του στο Διόνυσο, παρόλες τις παροτρύνσεις μου για το αντίθετο ,δεν ήθελε και η εικόνα μετά από χημειοθεραπεία με το αραιωμένο μαλλί να χαραχτεί στη μνήμη τους. Ζούσε μια προγραμματισμένη τελική διαδρομή με τους δικούς του όρους, με ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Έναν Ιούνη ήρθε στο ΙΚΑ στητός ακόμα για κάτι τυπικό, κάτι ενισχυτικές ενέσεις και θυμάμαι το αποχαιρετιστήριο επίμονο βλέμμα του, ήξερε και ήξερα που πηγαίνει. Είχε πάρει τόσες ιατρικές πληροφορίες που μπορούσε να επεξεργαστεί και να ερμηνεύσει τι ακριβώς γινόταν μέσα του. Απλά είχε την επιτελική χάρη να αλλάζει τις τελευταίες σκηνές όπως αυτός και οι προβληματισμοί του έκριναν.
Αυτός ο κυνικός παρατηρητής των δρόμων της Αθήνας, του μετέωρου βηματισμού μιας επιπόλαιας χώρας, αδυνατούσε πια να γράψει σενάρια, να γκρινιάξει για το πλιάτσικο στις ιδέες του ιδίως από τηλεκαναλάκηδες συναδέλφους του, αδυνατούσε να δει από το φιλιστρίνι το μέλλον των παιδιών του. Η βιολογική φθορά είχε έρθει πρόωρα για ένα χρήσιμο κοινωνικά και δοτικό άνθρωπο. Είχε προδοθεί από ένα κολοτσίγαρο στα 67 του.
Δεν εφάρμοσα ποτέ την προτροπή του να ασχοληθώ με την αυλή των θαυμάτων με τους ξεχωριστούς αλλά παραμερισμένους ανθρώπους της Αθήνας μας. Ίσως γιατί έχω άλλα στέκια, ίσως γιατί δεν έχω τις αντοχές. Εσείς;

13-10-2009
Διόνυσος.